Takk!!
Ég hef ákveðið að skrifa smá þakklætisgrein hérna þar sem það er mikið sem mig langar að þakka fyrir. Mig langar að byrja á því að þakka öllum kærlega fyrir komuna á föstudaginn að kveðja mig og Jón Bjarka áður en við höldum út í heim, einnig vil ég þakka Landsbankanum fyrir lánið sem hann veitti mér í dag sem gerir ferðina að veruleika, konunni í rússneska sendiráðinu sem hefur lofað mér því að hún ætli að hleypa mér og Jón Bjarka inn í landið sitt, Símasi fyrir rússnesku kennsluna í dag New York búanum sem bauð mér uppá pizzu og bjór á laugardeginu, það að ég eigi bara tvo vinnudaga eftir. En þeim sem mig langar til að þakka hvað mest er gaurnum sem tókst að redda sér nýja Sigur Rós disknum Takk!! og er að senda hann út á blogginu sínu og er ég búinn að vera í alsælu í allan dag hlustandi á diskinn.
Jæja nú er sú vika runnin upp sem ég hef hvað lengst beðið eftir síðustu mánuði/ár, síðasta vika mín á Íslandi í eftir vill 1 ár eða svo. Þessi vika er búinn að vera svo lengi í móðu í huga mínum, þar sem ég sá fyrir að ég ætti eftir að eiga um 300 þúsund krónur búinn að kaupa mér myndavél og allt, en nei þar sem ég hef lítið verið að spara í sumar að þá á ég aðeins 200 þús. kr. og enga myndavél og er ekki búinn að redda öllu. En kannski það sem hefur komið mér hvað mest á óvart er að ég hélt alltaf að þegar að það kæmi að þessari viku að þá væri í andlega komin í gírinn fyrir ferðalagið, en mér finnst lítið hafa breyst, jú ég er búinn að vera að lesa bækur og ráfum á netinu, lesandi til um flest alla þessa staði, en þessi ferð er eitthvað svo óraunveruleg ennþá. Ég held að ég eigi ekki eftir að finna almennilega fyrir þessu ferðalagi fyrr en ég er sestur upp rússneska lest í Moskvu á leið til Síberíu, þá fyrst á ferðalagið eftir að verða alvöru, þar sem við munum hanga í lestarklefa í allt að 3 daga í senn.
En ég held þó að þetta eigi eftir að vera skemmtileg vika þar sem ég hætti að vinna á miðvikudaginn og svo munu næstu tveir dagar eftir það fara í að ráfa um miðbæinn og soga inn í sig síðust daganna á Íslandi , svo mun ég fara að skemmta mér í lok vikunnar á föstudaginn, því að þá á ég afmæli..
Sjónvarpsþættir
Mér finnst það mjög merkilegt orðið hversu mikið ég er farin að horfa á sjónvarp aftur. En þeir sem þekkja mig vel vita hversu mikill sjónvarpssjúklingur ég var áður fyrr. En síðastliðið eitt og hálft ár að þá hef ég minnkað sjónvarpsáhorf mitt verulega og er það aðallega vegna mikilla anna í skóla og einnig hversu lélegt sjónvarpsefni er orðið. Þó eru nú tveir þættir í sjónvarpinu sem ég má ekki missa af og eru það spennuþættirnir Lost og 24, en það sem þessir tveir þættir eiga sameiginlegt er að þeir ætla aldrei að enda. Ég meina hvert sunnudagskvöld sit ég spenntur fyrir framan skjáinn og bíð í eftirvæntingu eftir framhaldi af síðasta þætti sem endaði í miðju hasaratriðið þar sem milljónir Bandaríkjamanna voru við það að deyja og leit allt út fyrir að Jack Bauer myndi bjarga málunum í byrjun næsta þáttar, en þetta var fyrir einhverjum 8 þáttum og enn er hann að eltast við þessa sömu hryðjuverkamenn sem einhvern veginn sleppa alltaf frá honum og verð ég að segja að ég er orðin geðveikur á þessu ég verð eiginlega að segja að ég er farin að hata þessa þætti því þeir eru of spennandi. Gáfulegast væri að sleppa því að horfa á þetta í sjónvarpinu og bíða með að þetta komi á DVD og taka þá 24 maraþon. En það er of seint núna þar sem ég er komin á 21. þátt og bíð spenntur eftir næstu þremur Sunnudögum.
Sama má segja um Lost þættina sem enda alveg eins og 24, maður verður að sjá næsta þátt og heldur þetta áfram og áfram þangað til þau losna af eyjunni eða deyja öll og er það ekki að fara að gerast fyrr en eftir 5 seríur.
En nóg um sjónvarp því ég og Burkus vorum hjá mér í kvöld að tala saman um ferðalagið okkar og fókuseruðum við aðallega á fyrri hluta ferðarinnar sem er Danmörk - Finnland - Rússland - Síbería - Mongólía. Þar sem sléttir tveir mánuðir verða á morgun 15. júní í ferðalagið að þá finnst mér eins og ég eigi fullt eftir að gera, ég á tildæmis eftir einhverjar 5 sprautur, redda mér pening og fullt af öðru. En ég hef trú á að þetta muni reddast allt á endanum, júlímánuður mun vera undirlagður reddingum fyrir þessa ferð. Þar sem maður mun vera að lesa sig til um löndin, fara í sprautur, fara til tannlæknis, redda sér pening og einnig tryggingu. Þannig að það er nóg framundan hjá mér og Burkusi.
Mig lanagaði líka til að stinga upp á því við Jörfabræður mína að halda Smjörfafund næsta Fimmtudag og fara svo jafnvel á fylleri eftir það, er ég ekkert að tala um dýran mat, bara einhver stemming niðri í bæ.
Jæja það lítur allt út fyrir að ég sé mættur eftur í bloggið, vonandi bara að fólk hafi ekki gefið mig upp á bátinn og sé hætt að skoða síðuna mína, en ef þið gerið það, endilega kommentið þá í litla kommentið mitt fyrir neðan færsluna.
Takk fyrir....
Í átt til austurs
Ég held að það sé komin tími til að ég fari að endurvekja þessa bloggsíðu mína. En þar sem það styttist all svakalega í ferðina sem ég og Jón Bjarki munum halda í þann 15. ágúst að þá taldi ég það gáfulegt að byrja að blogga aftur, tímalega fyrir ferð, bæði til að komast í þjálfun við að blogga og þjálfun dagbókarskrif sem munu verða mikil í ferðinni og svo munu vonandi fleiri vita að maður sé byrjaður að blogga aftur og munu því kíkja hér inn til að fylgjast með því hvernig mér vegnar í ferðlaginu.
Í dag eru ca. 2 mánuðir í ferðalagið, ferðalag sem mun kannski vara í 1 ár eða lengur og stundum spyr ég sjálfan mig hvort ég sé tilbúinn í þetta, hvort ég sé að fara of kæruleysislega í þetta. Ég get þó svarað því að áhuginn er mikill, en er ég tilbúinn andlega í að vera frá fjölskyldu minni og vinum í eitt ár og oft í hörðum aðstæðum og þar af leiðandi í óþekktu landi. Vegna þess að þegar ég hugsa um svona ferðalag eða les um það í bókum að þá er þetta allt svo rómantískt. Það að ferðst til ókunnugs lands og lenda í allskyns ævintýrum, sofa undir berum himni, fá gistingu hjá fólki sem býr í sveitum Kína eða sitja í lest í Móngólíu með morgunsólina inn um gluggan lesandi góða skáldsögu með Sigur Rós í eyrunum. Þetta eru hlutir sem ég hugsa um þegar hugsa til ferðalagsins. En ég veit það af fyrri reynslu að svona ferðalög eru ekki alltaf svo fögur, það eiga eftir að vera erfiðir tímar þar sem ég á eftir að sitja annað hvort pirraður í rútu, lest eða á einhverjum öðrum stað. Þar sem ég á eftir að hugsa, að svona hefði ég ekki ímyndað mér þetta, ég meina hvar eru öll ævintýrin? hvar er morgunsólin og afhverju vill enginn lítill gamall kínverskur bóndi bjóða okkur gistingu? En þó maður lendi stundum í svona hugarástandi að þá veit ég og enn og aftur af fyrri reynslu að þá er meirihlutinn af svona ferðalgi enn betri en maður getur nokkuð tímann ímyndað sér, þó maður taki ekki eftir því fyrr en eftir á. Ég veit þó allavega til að komast að því hvort ég sé tilbúinn í þetta ferðalag að þá verð ég bara að kýla á það og fara af stað, sem ég mun gera 15. águst.
Að hugsa upphátt
Ég veit nú ekki alveg hvort margir hafi lesið síðustu færslu mína þar sem ég er nú ekki mjög aktívur bloggari, enég á það svona til að koma með færslur inn á milli. En ástæðan fyrir því hversu lítið ég hef bloggað á síðasta ári eru helst tvær.
Þegar ég byrjaði upprunalega að blogga var það fyrir einn tilgang en hann var sá að á því tímabili sem ég opnaði mína fyrstu bloggsíðu, siggidanski.blogspot.com, þá átti sú síða að vera eins konar frásagnarvefur þar sem ég gæti sagt frá tíma mínum í Danmörku (sem átti nú fyst að vera lengur en hann var) og interrail-ferðinni. Þegar ég koma svo heim frá Danmörku fannst mér lítill tilgangur í því að halda áfram að blogga þar sem ég hafði nú lítinn áhuga á því að segja hvað ég gerði á daginn á Íslandi, þar sem flest allir sem lásu bloggið mitt þá vissu það örugglega fyrir.
En hin ástæðan er sú að á þeim tíma sem ég kom heim frá Danmörku voru menn eins og Valli, Jón Brynjar, Steinþór og Jón Bjarki að blogga á fullu og það nokkuð góð blogg og öll mjög sérstæð og ólík hvoru frá öðru. Þannig að á þeim tíma sem ég kem heim fannst mér ég ekki eiga neinn möguleika í þessi blogg eða frekar nennti ekki að leggja nógu mikið í að gera sérstakt blogg sem væri mitt eigið.
Nú eru aðrir tímar þar sem Valli, Jón Bjarki og Steinþór (ekki Jón Brynjar) hafa minnkað bloggafköst sín og hafa nýjar bloggsíður stigið upp á yfirborðið svokölluð spaðablogg, þar sem fólk talar um hvern þau hittu niðri í bæ og hversu útúrflippað party það hefði verið í um helgina sbr. nýjust færslu Steinþórs. Þetta eru nú ekkert leiðinleg blogg, en málið er að allir þessir bloggarar er alveg eins, með sama ritstíl, allar síðurnar líta eins út og allir fá sömu commentin. Þetta væri nú svo sem í lagi ef einhver einn væri með svona blogg, en það eru allir nýjir bloggarar orðnir svona. Þetta eru nú kannski ekki allslæmt þar sem gaman er af myndasíðunum sem fylgja ávallt þessum bloggum. En að mínu mati þá eru þessi blogg ekkert miðað við bloggsíður legend-anna þriggja og Jóns Brynjars. En þetta er nú einu sinni mín skoðun og lítur út fyrir að það séu kannski ekki allir sammála mér þar spaðabloggin eru nú einu sinni heitustu blogginn og hvern er ég svo sem að dæma,,,,,,, ég sem blogga aldrei.
Ársuppgjör
Jæja þá er maður kominn aftur.
Ástæðan fyrir því er ekki mikil, en mig langaði mikið til að gera árslista yfir þá tónlist sem kom út á árinu og þá kannski einnig að tala um árið sem var. En það merkilega við þetta ár er kannski að þetta var svona ný byrjun hjá mér eftir dvöl mína í Danmörku.
Ég kom heim til Íslands 11. desember 2003 eftir að hafa búið í Danmörku í sa. 9 mánuði. Segja má að þessi stutta dvöl í Danmörku hafi kennt mér mikið, ég fór að meta meira hluti sem ég hafði ekki metið áður eins og til dæmis Ísland. Fólk er endarlaust að væla yfir því hversu lélegt er að búa á Íslandi, hvað það sé lítið að gerast hér og fleira og segja má að ég hafi sjálfur verið svoleiðis, sínöldrandi um hversu ömurlegt allt hérna væri. Á þeim tíma sem ég bjó í Danmörku fór ég þó að meta meira Ísland og hversu gott það er að búa þar og vera hjá vinum sínum.
Hvað hef ég svo gert á árinu sem sínir einhverja breytingu á sjálfum mér, er eitthvað sem ég gerði sem ég hefði ekki gert áður og hvað var það svo sem stóð upp úr? Það sem kannski breyttist hvað mest hjá mér er það að ég reyndi meira orðið að njóta lífsins ég fór að hætta að pirra mig yfir öðrum hlutum og öðru fólki. Ég fór að prófa meira af nýjum hlutum og gefa einhverju öðru meiri séns í staðinn fyrir að dæma það áður. Markmiðið mitt var eiginlega að vera jákvæðari út í lífið. Já og ekki vera of commercial........nei nei smá djók. Það sem ég er þó kannski stoltastur af er viðhorf mitt til skóla en eftir að ég kom heim hefur skólaganga mín gjörbreyst til hins betra.
Það sem stendur kannski upp úr á árinu eru margir hlutir: það fyrsta sem kemur upp í huga minn er nú auðvitað kvöldið sem Borgó vann MR í Gettu Betur, þó svo að keppninn öll hafi verið skemmtileg þá jafnaðist ekkert á við þetta kvöld sem var svo gott að í lok fyllerísins þá endaði gleðin með því að fá Fréttablaðið í hús með mynd af okkur byrja að fagna á forsíðu blaðsins fyrr um kvöldið.
Næsti atburður er svo auðvitað hin magnaða Danmerkurferð, þar sem ég, Valli, Steini Roses og Steinþór fórum á Hróarskeldu og voru svo ég Valli og Roses í viku eftir á að njóta lífsins að hætti Dana með frábærum stelpum Örnu, Ernu, Helenu, Kristu og Sólveigu. En Erna og Arna voru svo æðislegar að leyfa okkur að gista hjá þeim frítt í eina og hálfa viku. Takk fyrir enn og aftur.
Ég held ég geti fullyrt að sumarið hafi verið frábært í alla staði. Ég var í auðveldri og skemmtilegri vinnu, við strákarnir gerðum mjög oft gott úr virkum kvöldum með því að gerast menningarlegir og fá okkur einn öl eða svo. Einnig kynntist ég tveimur íþróttum á þessu ári og eru það folf og golf, en ég Roses og Raggi áttu nokkrar góðar stundir saman í golfi í því frábæra veðri sem var í sumar.
Já svo má ekki gleyma öllum þeim frábæru tvítugs afmælum sem maður fór í og þá held ég að eitt þeirra standi þó upp úr og er það afmælið hans Steinþórs þar sem var bæði hlegið og grátið.
Ég var einnig í þremur skemmtilegum vinnum í sumar og er það að nefna glasabarn á Kaffibarnum m.ö.o. Kaffitík Baltasars Kormáks, slátturstjóri hjá Gatnamálastjóra og svo hin frábæra vinna við að vera EGO hermaður.
Jæja svo ég fari nú að koma mér að málinu sem ég ætlaði að upprunalega að skrifa um en það er tónlist. Á árinu sem var að líða má segja að áhugi minn á tónlist hafi aukist um helming miðað við sem áður var og má þar þakka aðallega Hróarskeldu og einnig bestu kaupum sem ég gerði á árinu, I-Podinum mínum. Ég hef keypt mér fleiri diska en ég gerði nokkurn tíma áður og hef farið á fleiri tónleika. Þeir tónleikar sem standa hvað mest upp úr á árinu eru eftirfarandi:
1. Mugison í Iðnó og útgáfutónleikarnir hans á Nasa
2. Blonde Redhead og Slowblow tónleikarnir í Austurbæ
3. Múm og Slowblow í Bæjarbíói í Hafnarfirði
4. Shins á Airwaves
Svo fullt af öðrum sem voru á Airwaves og svo voru náttúrulega margir geðveikir á Hróarskeldu en ég er hér að tala um tónleika á Íslandi.
Jæja nú er svo komið að bestu diskunum sem komu út á árinu. Ég ætla bara að hafa listanna topp 5 ég nenni ekki að gera lengri lista
Íslenskir
1. Mugison - Mugimama is the Monkeymusic
.....einn besti íslenski tónlistarmaður sem hefur komið fram lengi. Ég kynntist tónlist Mugison daginn eftir tvítugs afmælið mitt þegar ég röllti um miðbæinn og skellti mér í Skífuni og ákvað að kaupa mér einhvern disk og rakst ég þá á fyrri disk Mugison, Lonely Mountain sem er ekki síðri en þessi. Svo kynntist ég honum á tómleikum á ísfirsku hátíðinni í Iðnó. Klárlega besti diskur ársins.
2. Slowblow - Slowblow
.....þessari hljómsveit kynntist ég í gegnum myndina Nói Albinói og fékk ég lánaðan diskinn þeirra en fílaði hann ekkert í fyrst. En ég fór svo á tónleika með Múm og Slowblow í lok sumarsins og komst ég af því þar hversu mögnuð hljómsveit þetta væri. Fór reyndar á tvenna aðra tónleika með þeim og voru tónleikarnir þegar þeir hituðu upp fyrir Blonde Redhead hvað bestir. Þetta er nú kannski ekki tónlist fyrir alla þar sem þetta er svona þunglyndis rokk.
3. Björk - Medúla
.....veit ekki hvað ég get sagt um þessa plötu nema hvað hún er ótrúlega flott í alla staði, það að geta búið til flotta takta er eitt en að geta svo notað raddir til að flytja þá og að útkoman sé eins góð og þessi plata það er bara snilld. Svo er náttúruleg Björk með einhverja fallegustu söngrödd sem í heimi.
4. Þórir - I Believe In This
.....heyrði í þessum gaur fyrst í þættinum Karate á X-inu og fannst þetta snilld frá byrjun. Svo kom hann að spila á hin margrómuðu tónlistarhátíð í Borgó og festi ég kaup á diskinn hans að loknum tónleika og hefur hann verið mikið spilaður í I-podinum og þegar ég er að Ningsast. Flottur gítar og óvenjuleg og brothætt rödd lýsir þessari tónlist best.
5. Múm - Summer Make Good
.....ég kynntist hljómsveitinni Múm ekki fyrr en í sumar, en það var stelpa sem ég var að vinna með sem lánaði með Loksins Erum Við Enginn og Yesterday Was Dramatic - Today Is Ok og féll ég gjörsamlega fyrir þessari hljómsveit. Svo fór ég á tónleika með þeim og heyrði þá lögin á nýju plötunni Summer Make Good og fékk ég hana á lánaði og þó hún sé ekki jafn góð og fyrri plöturnar er hún samt þrusugóð. Þetta er þunglyndistónlist í líkingu við Sigur Rós.
Erlendir
1. Blonde Redhead - Misery Is a Butterfly
.....þessari hljómsveit kynntist ég á tónleikum sem ég fór á í Austurbæ einhvern tíman í haust og varð dolfallin og keypti ég mér fyrri disk hljómsveitarinnar á tónleikunum sem er geðveikur. Svo um leið og ég gat keypti ég Misery Is a Butterfly sem er tvímælalaust besti erlendi diskurinn á árinu.
2. Shins - Chutes Too Narrow (er reyndar frá 2003)
.....snilldar hljómsveit sem Steinþór kynnti mér fyrir og fór ég á tónleika með þeim á Hróarskeldu sem voru þeir sem komu hvað mest á óvart. Fékk svo þennan disk frá Steinþóri og Jón Bjarka í afmælisgjöf og er hann mjög góður. Þessi tónlist er nokkuð lík Beach Boys.
3. Interpol - Antics
.....eftir allt lofið sem þessi hljómsveit hefur fengið hjá Steinþóri fyrir fyrsta diskinn sem þeir gáfu út Turn On The Bright Lights þá varð ég að kaupa þennan og verð ég að segja að ég sjái ekki eftir því.
4. Kings Of Leon - Aha Shake Heartbreak
.....sama má segja um þessa hljómsveit og Interpol, nema hvað að ég sá þá á Hróarskeldu og voru þeir geðveikir eins og þessi diskur. Allt of cool gaurar miðað við að vera frá suðuríkjunum.
5. Franz Ferdinand - Franz Ferdinand
.....bara einfaldlega góður diskur.
Þetta er svona það helsta frá síðasta ári þó svo að ég hafi gleymt fullt af hlutum. En vonandi bara að nýja árið verði jafn gott. Það byrjar allavega vel er að fara frítt til London 21. janúar, verð líklega stúdent í vor og legg af stað í heimsreisu með Jóni Bjarka í byrjun ágúst.
En þangað til bæ bæ
Gullinbrú
Í gær gerðist það að ég og Ragnar létum gamlan draum rætast, við stukkum fram af Gullinbrúnni..
Ég og Raggi vorum búnir að vera að tala um það lengi að stökkva niður og í gær klukkan hálf níu um morguninn létu við verða að því.
Vinnudagurinn var nýbyrjaður hjá okkur og fengum við Eyþór fyrirliða til að fara með okkur á gullinbrúna og skoða hvernig straumurinn væri og hvort væri hægt að stökkva. Þegar að við komum þangað var háflóð en vatnið var alveg stillt þannig að ég og Raggi ákváðum að skella okkur upp og stökkva niður. En þegar að upp var komið var maður ekki eins cool og áður og var þetta töluvert hærra fall en það lítur út fyrir að vera séð neðan frá.
Við stöðum þarna í smá tíma og vorum að tala um hver myndi stökkva á undan, svo stakk Raggi upp á því að stökkva á sama tíma, en þá kom allt í einu smá hrollur í mig og var ég að fara að beila á þessu þar sem að ég vildi helst vera með einhverjum reynslubolta í þessu sem vissi hvar ætti að stökkva og hvenær og einnig til að stökkva á undan mér. Á meðan að ég og Raggi vorum að tala um þetta var Eyþór yfirmaðurinn okkar niðri og var að kalla á okkur og segja okkur að drullast til að stökkva niður. Eyþór kom svo upp og spurði hvort við ætluðum að beila á þessu, ég sagði já að ég meikaði ekki að hoppa fyrstur eða á sama tíma og Raggi. Þá steig fyrirliðinn fram fór úr skónum og stökk niður og ég og Raggi beint upp á handriðið og stukkum á eftir honum. Þvílík og önnur eins snilld var þetta þetta var engu líkt ég hélt að ég myndi aldrei lenda í vatninu svo þegar maður skellur niður fær maður smá shock og allt er dimmt í kringum mann, svo byrjar maður að synda upp og virðist það taka heila eilíf og er maður allur ógeðslega þungur þar sem buxurnar blotnuðu svo mikið að þær voru eins og togkraftur sem toguðu mann aftur niður en svo fór maður að sjá í sólarglætu á yfirborðinu eins og í einhverri bíómynd þvílík fegurð það var, þetta var eins og að ganga innn í himnaríki.
En svo þegar að maður hefur synt í land og er búinn að losa allt horið úr andlitinu, þá gjörsamlega öskrar maður að gleði.
Erum við landsliðið búnir að ákveða að gera þetta sem oftast í sumar á góðum sumardögum. Það er ekki hægt að byrja vinnudaginn betur en að stökkva niður af brú út í sjó.
End of an era
Ég veit ekki alveg hvernig ég á að fara að blogga um þetta án þess að vera eins og einhver gelgja að skrifa um Friends, en ég verð að skrifa eitthvað þar sem ég var að horfa á síðasta þáttinn fyrir um 15 mínútum.
Ég er nú búinn að horfa á þessa þætti í ca 7-8 ár og verð ég að viðurkenna að þetta hafi verið frekar súrt að horfa á lokaþáttinn en samt var þetta tímabært þar sem þættirnir voru farnir að halla undan.
Ég verð að segja það að ég er nokkuð sáttur með þennan endir, þó svo að hann var ekki jafn sterkur og endirinn á Seinfeld, en samt sem áður var þetta gott.
Ég held ég verði að hætta að skrifa um þetta þar sem að ég á bara eftir að verða væminn....
Já, hey! ég er búinn í prófum snilld!
